Gdy nadszedł czas zapoznania się z pracą w zaprzęgu, Churinga zaskoczyła nas wszystkich, bywało, że w trudniejszych częściach trasy psy zwalniały, oszczędzając siły, Churinga pracowała jednak wytrwale nie zmieniając tempa! Dzięki niej zaprzęg szybciej pokonywał trudniejsze odcinki.
Bywało także, że Churinga była źródłem konliktów w stadzie. Gdy psy otrzymywały pyszne psie smakołyki, Churinga zjadała swoją część najszybciej. Po krótkim rozeznaniu tempa zjadania u pozostałych psów, nagle zrywała się z jazgotem w kierunku drzwi, sugerując przybybie gościa. Psy porzucając jedzenie biegły tuż za nią, gdy wąchały pod drzwiami, nasłuchując odgłosów - kto to idzie - Churinga bezbłędnie wybierała sobie największy kawałek z porzuconych i niedojedzonych pyszności!

Oprócz wspaniałego charakteru, Churinga odznacza się także urodą. Z łobuzerskiego szczeniaka wyrosła na piękną pannę.

W opinii sędziów jest bardzo ładną suczką o ładnej głowie, doskonałych proporcjach, mocnym kośćcu, doskonałym ruchu (M. Jaśkowiak), o doskonałej szyi i korpusie (M. Musiał), dobrze zbudowana, silna, z ładną głową, dobrze osadzone uszy (E. Laszlo), uzębienie kompletne, zgryz nożycowy (W. Boryczko)