D O B E R M A N I A -Dysplazja stawów biodrowych

Przyłącz się do naszej listy dyskusyjnej!

DYSPLAZJA STAWÓW BIODROWYCH

Dysplazja jest schorzeniem, które dotyczy sporej części psów, nawet tych najlepszych.
Dysplazja to nienormalny rozwój stawów biodrowych (zwykle obu). Polega na niedorozwoju panewki miednicy, jej więzadła i głowy kości udowej, co daje obraz nadwichnięcia.
Najczęściej schorzenie to występuje u psów ras pracujących, osiągających sporą masę i wzrost w stosunkowo krótkim czasie. Im szybsze i większe przyrosty dzienne, tym szybciej postępuje schorzenie.
Dysplazję można rozpoznać już w 8 tygodniu życia szczenięcia wykonując zdjęcie RTG. Jednak jeżeli objawy są słabo widoczne, bez dodatkowych badań może zostać nie rozpoznana do końca życia.
Początkowe objawy dysplazji to zaburzenia ruchu - krótki kołyszący chód, a w galopie i kłusie skakanie jak królik. Częściej jednak pies oprócz nieznacznej kulawizny (którą się często lekceważy) nie wykazuje żadnych objawów i dopiero zdjęcie RTG ukazuje smutną prawdę.
Ze względów praktycznych przyjęto umownie cztery stopnie dysplazji:

bardzo nieznaczne odchylenie od normy, ale pozwalające na rozpoznanie schorzenia;
nie budzące wątpliwości, wyraźne odchylenie od normy;
nadwichnięcie będące następstwem dysplazji (a nie np. urazu);
płaska panewka z przemieszczeniem głowy kości udowej.

Jak napisałam wcześniej prześwietlenie robi się już w wieku 8 tygodni (można oczywiście później). Psa poddaje się znieczuleniu ogólnemu (lepsze zwiotczenie mięśni). Dokładnym ułożeniem psa zajmuje się lekarz wykonujący prześwietlenie.
Niektórzy hodowcy zalecają szczeniakom do 1 roku zwiększone dawkowanie karmy wysokoenergetycznej, fosforanu wapnia i witaminy D, sądząc, że to 'powstrzyma' ewentualne wystąpienie choroby. Efekt tego działania - duże przyrosty masy w krótkim czasie, znaczne obarczenie nie w pełni rozwiniętego jeszcze kośćca, szybsza jego mineralizacja i przedawkowanie wit D, co w prostej linii prowadzi do nasilenia objawów chorobowych u psów dysplastycznych i zaburzeń w funkcjonowaniu nerek do ich zwyrodnienia włącznie (wit D).
Dysplazja jest wadą dziedziczną i dlatego też z hodowli należy eliminować psy obarczone tym schorzeniem. Jeśli kupujesz szczeniaka to zawsze warto zapytać o wyniki prześwietlenia na dysplazję obojga rodziców malca. Jeśli takowego nie posiadają, lub jest dodatnie to musisz się poważnie zastanowić nad tym czy chcesz mieć psa, który po jakimś czasie może być upośledzony ruchowo i nie będzie spełniał twoich oczekiwań. Jedyną skuteczną metodą walki z tą chorobą jest wstawienie protezy stawu biodrowego. Zabieg bardzo kosztowny i nie orientuję się niestety czy jakaś klinika w Polsce wykonuje tego typu operacje. Inne zabiegi (np.: wycięcie kawałka mięśnia grzebieniowego (m.pectineus) znajdującego się po wewnętrznej stronie uda) są mało skuteczne i nie rozwiązują problemu. Wszystkim psom z dysplazją zaleca się minimalną ilość ruchu (bez skakania) i dietę, która zapewni im szczupłą sylwetkę.
Obowiązkowemu prześwietleniu na dysplazję podlegają następujące rasy:

bernardyn
berneński pies pasterski
bobtail
bokser
bouvier des Flandres
briard
doberman
hovawart
jużak
mastino napoletano
nowofunland
owczarek kaukaski
owczarek niemiecki
owczarek podhalański
owczarek południowo-rosyjski
owczarek szkocki
polski owczarek nizinny
rottweiler
sznaucer olbrzymi
szwajcarski pies pasterski.