Pies więcej niż średniego lub dużego wzrostu. Silny, nieufny w stosunku do obcych, odważny, pewny siebie, o kwadratowym korpusie, łatwo przystosowuje się do różnych warunków klimatycznych, dobrze się szkoli. W sytuacji gdy czuje się zagrozony momentalnie zajmuje pozycję obronną, a w chwili gdy niebezpieczeństwo mija, bardzo szybko uspokaja sie. Wieloletnie użytkowanie czarnego teriera rosyjskiego w służbie wartowniczej, z myślą o której został stworzony, potwierdza jego wysoką przydatność do pracy, niezawodność w działaniu, a także zrównowazony charakter.
Wzrost:
Przewidywany wzrost dla psów 68 - 74 cm, dla suk 66 - 72 cm, z uwzględnieniem najniższego przedziału wzrostu dla suk 64 cm, dla psów 66 cm. Dopuszcza się przewyzszenie górnego limitu wzrostu o 3 cm. Wad± jest położenie zadu powyżej kłębu.
Maść:
Czarna lub czarna przesiana pojedynczymi siwymi włosami.
Okrywa włosowa:
Korpus czarnego teriera jest pokryry twardym, grubym włosem, gęstym i falistym. Całe ciało pokrywa włos o długości od 4 do 10 cm. Dobrze rozwinięty upiększaj±cu włos tworzy na głowie zwisające brwi, wąsy i brodę, a na szyi i kłębie grzywę.Przednie i tylnie kończyny dobrze oslonięte długim, grubym włosem. Gęsty, miękki i dobrze rozwinięty podszerstek.
Pożądany standard podkreśla się niezbędnym strzyżeniem.
Głowa:
Długa, proporcjonalna do wielkości ciała, umiarkowanie szeroka w ózgowioczszce, z okr±głymi, niezbyt wydatnymi kośćmi policzkowymi. Łuki brwiowe dobrze oznaczone. Czoło płaskie, przełom czołowo-nosowy dobrze zaznaczony, ale nie ostro. Linia czoła równoległa do grzbietu nosa. Pysk masywny, mocny, lekko zwężający sie w stronę nosa. Broda i wąsy nadają głowie prostok±tn± formę. Wargi mięsiste czarne, ściśle przylegające (górna warga nie tworzy fafli). Nos duzy czarny.
Uszy:
Wysoko osadzone, nie za duże, otrójkatnej formie, przylegające przednią krawędzią do kości policzkowych.
Oczy:
Nieduże, owalne,ciemne.
Zęby:
Duże, białe, mocno przylegające do siebie, kompletne (42 u psa dorosłego). Szczęka zwarta, siekacze położone są w jednej linii,zgryz nożycowy.
Szyja:
Długa, masywna, sucha, muskularna, ustawiona pod k±tem 40 - 45 stopni do linii pleców.
Tułów:
Klatka piersiowa szeroka, głeboka o dużej objętości i lekko wypukłych żebrach.Dolna linia klatki znajduje się na jednej linii z łokciami lub nieco poniżej. Brzuch podciągnięty powyżej dolnej linii klatki piersiowej. Kłąb wyraźnie zaznaczony nad liną grzbietu. Grzbiet prosty, szeroki, muskularny. Lędźwie krótkie, szerokie, muskularne, nieco wypukłe. Zad szeroki, muskularny, nieznacznie spadzisty ku wysoko osadzonemu, grubemu, krótko kopiowanemu ogonowi.
Kończyny przednie i tylne:
Kończyny przednie oglądane od przodu sa proste i równoległe względem siebie. Kąt położenia łopatki z kością ramieniow± wynosi 110 stopni. Łokcie ostro skierowane do tyłu. Przedramiona proste, grube, z krótkimi, prosto ustawionymi kośćmi śródręcza.
Kończyny tylne są proste i równoległe, ustawione nieco szerzej niż przednie. Uda dobrze rozwinięte i muskularne. Stawy skokowe suche, dobrze wyrazone. Śródstopia masywne, długie, ustawione prawie pionowo. Łapu duże, zebrane w piąstki, okrągłe.
Ruch:
Swobodny, płynny i lekki. Charakterystycznym krokiem jest kłus i galop. W kłusie nogi powinny poruszać się prostolinijnie z niewielkim zbliżeniem przenich kończyn do linii środkowej. Plecy i lędźwie elastycznie sprężynują.
Podczas ruchu pies zagarnia dużą przestrzeń, co objawia się silnym wyrzutem tylnych i znacznym wymachem przednich kończyn. Kłab i zad w kłusie pozostają w jednej linii.

Standard rasy zatwierdzony został w 1996 r przez Rosyjską Federację Psów Służbowych (RFSS) oraz Rosyjską Kynologiczną Federację (RKF).